|
ช่วงนี้ เรียกได้ว่าเป็นช่วงวิกฤตเลยก็ว่าได้
ไม่รู้ว่าเพราะเบญจเพศหรือเปล่า แต่คิดว่าคงไม่ใช่
|
 |
ปัญหาที่ทำงาน
: หลังจากคนออกไปแล้วสามคน
ตอนนี้คนที่สี่กำลังจะไป ผมก็จะเป็นคนที่ห้า แต่สำหรับผม ผมบอกไว้ก่อนแล้ว
ตั้งแต่ปีก่อน มันไม่ได้แปลกอะไรถ้าผมจะไป จริงๆ
ทำงานที่นี่ไม่ได้มีปัญหาอะไรหนักอกนัก ติดอยู่อย่างเดียว
เรื่องความก้าวหน้า และค่าตอบแทน ซึ่งผมเชื่อว่า เป็นปัญหาของมนุษย์เงินเดือนส่วนใหญ่
อ่านดูอาจจะคิดว่าการที่คนออก 5 คนภายใน 2 เดือนไม่ใช่เรื่องใหญ่
แต่กับแผนกผม ที่มีคน อยู่ 10 คน มันเหมือนการเปลื่ยนเลือดเลย งานที่เดินหน้า
จะหยุดแบบไม่รู้ว่าจะเดินต่อไปทางเดิมได้ไหม ไม่รู้เหมือนกัน
มันเป็นปัญหาที่ทำงาน ไม่ใช่ปัญหาของผม....
|
 |
แต่ เปล่า? สำหรับการยื่นเรื่องออกตอนนี้
ปัญหาไม่ได้ใหญ่อะไรมาก มันแค่เรื่องเงิน ผมลาออกแต่ผมยังไม่ได้ไปเรียนเลย
ช่วงเวลาที่เหลือ จริงอยู่ว่าอาจจะมีงานนอกเข้ามาบ้าง
แต่ไม่ได้มีอะไรมาประกัน 100
% ว่าจะได้งาน... ไม่มีงานจะเอาเงินจากไหนไปเรียนพิเศษ?
จะเอาเงินที่ไหนไปสอบ?
ไม่รู้สินะ ผมเองจริงๆก็ไม่ได้เครียดอะไรมากมายเรื่องเงินๆทองๆขนาดนั้น
เพียงแต่ไม่อยากจะเบียดเบียน หรือไปเกาะใครเท่านั้นเอง |
|
|
มันเหมือนช่วงเวลาที่ผ่านมันไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันเท่านั้นเอง
เอาง่าย ผมยังหาตัวเองไม่เจอ อีกซ้ำมันยังขี้เกียจหาด้วย....
(เฮ้อ
แล้วจะเอาไง?????) |
|
